Το ολοχρυσο φυλλο

 Ψάχνω στα "φύλλα"ανάμεσα ποιο ν'άναι το δικό μου.. τ'ολόχρυσο που έντυσα με της αυγής το χρώμα.

Κεινο που πηρε ο ανεμος και σηκωσε στα υψη

να μην βουλιαξει στο νερο και να μην βρει το χωμα

Μου πανε πως το ειδανε ψηλα να ταξιδευει

να το πλανευουν ονειρα χρυσα φιλια και χαδια

μια μαγισσα εδενε γιτιες και το στελνε στα αστρα

και τα μαλλια της στολισε μια ομορφη νεραιδα....

Η Παιδίσκη

Το σιγανο το βήμα Της διαβαίνει τα σοκάκια

της τρομαγμένης μας ψυχης το έλαιον κρατώντας

και το σκορπά στο διάβα Της μυρο και ελαιο μαζί

να το αισθανθεί ο διαβάτης

Πως από κει πέρασε Μονη Αυτή

Παιδίσκη αγνή Κορη και Μανα παρηγορώντας.